All Sahityam

పువ్వూ – ముల్లూ

వసంతంలో పువ్వులు మాత్రమె కాదు ముళ్ళూ మొలుస్తాయి.
పువ్వూ , ముల్లు అనే తేడా మనుషులకే తప్ప వసంత కాలానికి కాదు.
అది అసలలాంటి తేడాలు చూపించదు ఏ విషయంలోనూ. పువ్వు లాగే ముల్లూ వసంత కాల తల్లికి బిడ్డే.
పువ్వూ, ముల్లూ …ఈ రెండింటి పుట్టుకకూ ప్రాదాన్యం ఉంది. దేని ప్రాముఖ్యం దానిది.
ప్రకృతిలో ఒక్కొక్క సృష్టికీ ఒక్కో వరముంది.

Read More »

నాకు ఆదర్శం….

  సముద్ర కెరటం నాకు ఆదర్శం – తీరం చేరినందుకు కాదు తీరం చేరేందుకు పడినా లేచినందుకు నిశ్చల నీటిలోనున్నమహాశక్తిని కూడ దీసుకున్నందుకు ప్రశాంత పవనాన్ని తోడు తీసుకున్నందుకు తీరం చేరడానికి పోరాట పటిమ

Read More »

జీవితం

మనిషి జీవితం
మేఘంలాంటిది
మేఘంలో మెరుపు కొంచమే
నీరే అధికం

మనిషి జీవితంలోను
నవ్వులు కొంచం
కన్నీరే అధికం

Read More »

డాలర్ జీవితం

అమ్మని చూడాలని అనిపించి
తమ్ముడు గురుతుకొస్తుంటే
అక్క చెల్లిళ్ళు ఎలాఉన్నారో అని
రొటీన్ ప్రవాసజీవతంపై విసిగి
అందరూ ఉండికూడా, నాకు
ఈ ఒంటరి బతుకేంటని
అనిపించిందే తడవుగా

Read More »

అత్తలకు హితవు

కొడుకుల కన్నానని
కులికేవుకాని కాంతరో ,
అడ్డాలనాడు బిడ్డలు కాని ,
కోడండ్ర నాడు కాదని ,
అత్తా ఒకనాటి కొదలలేనని ,
ఇంగితమెరిగి ఇంపుగా మసలుకో ,॥ కొడుకుల ॥

Read More »

నా…నీవు

వసంత ఋతువు తొలినాళ్ళలో – అరవిరసిన గులాబీ నీవు!
తొలి సూర్య కిరణ స్పర్శ కోసం – ఎదురుచూసే హిమ బిందువు నీవు!
మనసును గిలిగింతలు పెట్టే – చల్లని పిల్లగాలివి నీవు!
నా పాళీలోనుంచి జాలువారిన – నవ కవితాకుసుమానివి నీవు!

Read More »

అలా ఇలా …

ఉండొచ్చు
వేర్వేరు శబ్దాలు
నీ మౌనం కూడా
అలా మారుతూనే ఉంది
రకరకాలుగా …ఎలాగంటావు?

బయలుదేరినప్పుడే తెలిసింది
రైల్లో నువ్వు
పట్టాలపై నేను

Read More »

ఎవరి ఇల్లు వారిది

ఒకే ఇంట్లో జీవిస్తున్నాము మనం
ఒకే ఇంట్లో జీవిస్తున్నా
ఒకే ఇంట్లో
ఒక్కోలా జీవిస్తున్నామన్నదే వాస్తవం
ఎవరు ఒప్పుకున్నా ఒప్పుకోకపోయినా

Read More »

చివరి కవిత తొలి వాక్యం

నా కాలపు కలలు చూపించే దృశ్యాలలో ఒక వాక్యాన్ని
నా ఊపిరి పరిమళాన్ని వెదజల్లే ఒక వాక్యాన్ని
ఇక్కడే ఇందులో ఉందనిపిస్తోంది….
ఈ మాటలలో ఎక్కడో అక్కడ నర్మగర్భంగా ఒదిగి ఉంది

Read More »